تلایه

اصلا یکی از دلایلی که من دیر به دیر وبلاگ رو آپ می‌کنم اینه که اینقدر اتفاقات جالب و مهیج و باورنکردنی و اینا تو این مدت برام اتفاق می‌افته که نمی‌دونم کدوم یکی رو بنویسم. مثلا یکیش اینکه اول همین هفته رفتم و برای خودم یک (دانه؟ بسته؟) نوک اتود ۰.۵ خریدم. آقا خدا نصیب شما نکنه، اصلا خوب نبود، یعنی پررنگ بودها ولی خیلی خشک بود.

اما اتفاق جالب دیگه‌ای هم که افتاد این بود که در حین گشت و گذار با دوستان که بودیم یکهو یادمون اومد که ای وای ما الان دو ماهی می‌شه که حتی یک دانه کرانچی هم نخوردیم. این بود که رفتیم و دو بسته کرانچی خریدیم و خوردیم. خلاصه جای شما خالی.

حالا اینا که هیچی، دیشب نمی‌دونین چی شد. هر چی اومدم۳ تا فایل ۶ مگی رو آپلود کنم نشد که نشد. نمی‌دونید که چی کشیدم.

خلاصه خواستم بگم که زندگی ما این روزا سراسر هیجان و شادی و پر از اتفاقات جالب و باور نکردنی شده.

پ. ن. این پست در راستای تولید محتوای غنی فارسی در وب تولید شده است.

پ. ن. حالا جدا از این حرفا این هفته یه اتفاق واقعا جالبی هم برام افتاد. اونم اینکه یکی از همکلاسای دوران ابتدایی رو خیلی تصادفی پیدا کردم. و او کسی نیست جز لابدان

بخش بزرگی از زندگیم کاملا به هم ریخته و من عین خیالم نیست. با اینکه خودم می‌دونم که چقدر دارم با این بی‌تفاوتی به خودم آسیب می‌رسونم. روزها می‌رن و میان و من همچنان به راهی که می‌دونم غلطه ادامه می‌دم. تغییری که ناخودآگاه به مسیرم دادم و غلط بود و الان هم بدون هیچ دلیلی این مسیر رو ادامه می‌دم.

بگذریم…

بعد از مدت‌ها اومدم درس بخونم. لای کتاب رو باز کردن همانا و دو روز مریض شدن همان.

همین دیگه

یه بنده خدایی از آشناهای ما بود که ماشینشو با یکی دیگه اشتباه گرفتن. خلاصه از کلانتری باهاشون تماس می‌گیرن که شما با این ماشین آدم‌ربایی کردین و اینا. حالا کار ندارم که بعدا عذرخواهی کردن که پلاک ماشین رو اشتباه گرفته بودیم ولی جالبیش این بود که باهاشون تماس می‌گیرن و می‌گن که خوب حالا که آدم‌ربایی کردین پاشین با ماشینتون بیاین کلانتری. لابد طرفم اگه واقعا آدم‌ربا بود می‌گفت چشم الان که وقت ندارم ولی فردا صبح حتما میام!

پ. ن. به سلامتی وردپرس.کام هم به نسخه جدید ارتقا پیدا کرد.

این روزا برنامه روزانه‌ام این شکلی شده: ظهر از خواب پا می‌شم. تا عصر پای اینترنتم. غروب می‌رم بیرون و یه چرخی می‌زنم. دوباره خونه و اینترنت. شب یکی دو تا فیلم. بعد تا ۵ صبح گوش فرا دادن به موسیقی و دوباره خواب تا ظهر.

تعطیلات این مرض‌ها رو هم داره دیگه.

سینا دعوتم کرده به مشاعره. سینا جان شوخی می‌کنی؟ من و شعر؟ ما اهل این طریقت شعر و شاعری نیستیم. حتی سودایش را هم نداریم. عاشقی هم بخوره توی سرم. اصلا غلط بکنم از این شکرها بخورم. آقا یه جوات‌بازی (از همینا که الان تو وبلاگستان راه افتاده) چیزی ما رو دعوت کن دلمون وا شه. ولی جدا اگه می‌خواستم یه شعری چیزی بنویسم باید می‌رفتم از تو یه دیوانی یا کتابی یکی پیدا می‌کردم. ترجیح دادم این کارو نکنم. نه شعر زیاد می‌خونم و نه حافظه شعری خوبی دارم.

بریم جواد یساری خودمونو گوش بدیم!

ببینید:

وقتی وبلاگنویسان مشاعره می‌کنند

شروع بازی و دو گل ناگهانی برای ایران. گزارشگر بازی: ایران فراتر از آسیاست و از این حرفا

بعد از گل اول کویت. گزارشگر بازی: پیش‌بینی می‌شد که تیم ایران بتونه کویت رو پشت سر بذاره.

بعد از گل دوم و تساوی. گزارشگر بازی: خوب ما هنوز هم فرصت داریم که بازی رو ببریم.

ادامه بازی و ناتوانی ایران در زدن گل برتری. گزارشکر بازی: البته تیم کویت هم موقعیتهای زیادی نداشت.

بعد از پایان بازی: ما هنوز هم شانس زیادی برای صعود داریم و اینا.

یکی نیست بهش بگه آخه مرد حسابی اگه کمک داور و دروازه‌بان حریف نبود که همین یک امتیازم نمی‌گرفتین.

تا وقتی اینجور مغروریم و به نداشته‌هامون می‌نازیم، همون بهتر که به هیچ جا نرسیم. فقط هم فوتبال نیستا. حذف شدن هم حق مسلم ماست.

ما الان خیلی خوشحالیم. چون توانستیم با ارسال نکردن sms (همان پیامک) تبریک عید به میزان ۳۰ تومان به شرکت مخابرات ضرر بزنیم و آن شرکت زیاده‌خواه را تادیب نماییم.

پ.ن. پارسال کلا واسه دو نفر فرستادم که همونم امسال نفرستادم. می‌شه حدود ۳۰ تومن دیگه؟

بالاخره دیشب “La vie en rose” رو دیدم و باید بگم که خوشم اومد. فیلم در واقع یک بیوگرافی از Edith Piaf خواننده فرانسویه که بین سال‌های ۱۹۶۳-۱۹۱۵ زندگی می‌کرد و یکی از محبوب‌ترین خوانندگان پاپ فرانسه بوده. زندگی جالبی هم داشته. اوایل برای پول درآوردن تو خیابون‌ها می‌خوند تا اینکه صاحب یک کلوب شبانه Edith رو کشف می‌کنه. همین مرد یعنی آقای Leplee اسم La Môme Piaf رو برایEdith انتخاب می‌کنه که یعنی گنجشک کوچک یا یه همچین چیزی (little sparrow) . این اسم هم به خاطر جثه کوچکی (۱۴۷ سانتیمتر قد)که داشته روش گذاشته شد. بقیه سرگذشتش رو هم می‌تونید توی فیلم ببینید.

بازیگر نقش Edith Piaf یعنی ماریون کوتیارد Marion Cotillard به خاطر بازی در همین نقش، اسکار بهترین بازیگر زن رو از آن خودش کرد. غیر از این، اسکار بهترین چهره‌پردازی هم نصیب همین فیلم شد.

Edith Piaf در ویکیپدیا

The very best of Edith Piaf (دانلود از تورنت)

و اگه کار با تورنت رو بلد نیستید، چند تا رو آپلود کردم (L’ Accordeoniste - Padam Padam - Milord)

اسکار ۲۰۰۸ - اهدای جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن (جالبه)

این آدمایی هستن که رای نمی‌دن بعدش خیال می‌کنن شاخ غول رو شکستن، بعد افتخارشون اینه که شناسنامه‌شون مهر نخورده. الان منم دارم سعی می‌کنم اینجوری باشم …

پ. ن. با اینکه رای ندادم ولی بازم با قاطعیت می‌تونم بگم هیچ کدوم از استدلالهای تحریمی‌ها که تا حالا شنیدم رو قبول ندارم.

دلیل رای ندادنم هم نبودن یک لیست (مشخصا لیست اصلاح طلبان) در رشت بود. اینکه چرا هنوز هم به این گروه امیدوارم هم دلایلی داره که الان وقت توضیحش نیست.